Freddy Van Gaever (Berchem, 1938)
geniet in Vlaanderen niet geringe bekendheid als zakenman.
Voornamelijk in de transportsector. Dat hij ook altijd al
voetballiefhebber was in het algemeen en aanhanger van Koninklijk
Berchem Sport in het bijzonder, is minder bekend.
Onmiddelijk na zijn hogere studies en
amper vijfentwintig - hij studeerde af aan de UFSIA als licentiaat
in de handels- en maritieme wetenschappen en verwierf nadien ook nog
de titel van "master of tourism" aan het postuniversitair
centrum Limburg - richtte hij zijn eerste firma
"Freddytrans" op in 1963. Vandaag werkt het bedrijf nog
altijd onder de naam "Tracto NV". Zijn jongste firma, Van
Gaever NV, ruimer bekend als "nStor Europe" in de sector
elektronica, hield hij pas veertig jaar na "Freddytrans",
boven de doopvont.
Van Gaever is gelukkig gehuwd met
Godelieve Gion. Uit hun huwelijk werden drie kinderen geboren. Hun
twee dochters Ann en Kristin en hun zoon Jan. Een verwoeder
aanhanger van Germinal Beerschot dan Jan is nauwelijks denkbaar. Dat
feit verklaart trouwens grotendeels de confrontaties van Freddy Van
Gaever met het paarswitte clubleven aan het Kiel zoals hij het heeft
meegemaakt en in dit boek heeft beschreven. Zijn eigen voorkeur voor
de zwartgele kleuren van Berchem ligt aan de basis van zijn tweede
voetbalavontuur. Aan het Rooi was hij enkele jaren Afgevaardigd
Bestuurder. Zowel bij het vroegere Beerschot VAV als bij Berchem
heeft hij heel weinig gezien dat wel, en heel veel dat niet door de
wettelijke beugels kon. Vandaar dat hij voor diet boek met enig
sarcasme de titel "voetbal een feest" koos, naar een
slogan van de Belgische Voetbalbond.
Het boek van Van Gaever is, met zijn
eigen ervaringen als basis, uitgegroeid tot een regelrechte
aanklacht tegen malafide praktijken die in het voetbalwereldje, en
ook daarbuiten, schering en inslag zijn. Het is een sterk maar
ontluisterend verhaal, ondersteund door tal van documenten die de
geloofwaardigheid van de auteur alleen maar ten goede komen.
